Post nr. 2

Powoli zaczął zapadać mrok. Mohatu wracał by zdążyć jeszcze na kolacje, bo wiedział, że lwice i tak bez niego  nie zaczną, a śniadanie musiały zjeść same. Wracał także by zawiadomi stadom, że Aeys umarł. Po drodze mruczał pod nosem.

-"Wypatrywać w gwiazdach" phy... Dużo mi doradził . Tak podczas koronacji słyszałem głos ojca, lecz jestem, tak jestem prawie pewien, że to była złuda... Chociaż-i zastanowił się na chwilę- nie to mi się zdawało.-był już blisko Lwiej Skały. A Zauditu podbiegła do niego

-Czemu Cię tak długo nie było? Gdzie byłeś?-pytała cicho

-Byłem u Aeysa, lecz ten zmarł dziś rano- oznajmił lwom, a zarazem Zauditu

-Co? Jak to nie żyje?-rozpoczęły się szmery-Kto będzie naszym nowym szamanem?

-Nowym szamanem jest młody Rafiki. Uczeń Aeysa.-po chwili dodał- tak! Też się dopiero o nim dowiedziałem, ale taka jest prawda. By oddać cześć zmarłemu Aeysowi niech zapadnie chwila ciszy zanim zaczniemy jeść.

I zapadła cisza jak rozkazał Mohatu. A potem lwy zabrały się do jedzenia. Pierwszy największy kęs należał się władcy, a  później lwice rozpoczęły swą wieczerzę.  Gdy Zauditu przestała jeść podeszła do króla. 

-Po co chciałeś odwiedzić Aeysa?-zapytała Zauditu

-Chciałem, by powiedział mi jak mam się pogodzić ze śmiercią ojca, ale wiesz był tylko Rafiki

-I co Rafiki ci poradził?

-Nic... Mówił tylko by wypatrywać go w gwiazdach-i Mohatu i Zauditu spojrzeli obaj na gwiazdy

-Może ma racje. Ty nie słyszałeś na koronacji jak Fabi mówił do Ciebie " Zawsze będę z tobą"

-Ty  też to słyszałaś?!-zapytał zdziwiony- przecież przez cały czas myślałem, że to złuda...

- Co? Nie to nie złuda... Rafiki dobrze ci radził wypatruj go. A ten sen? Mówię Ci on żyje w tobie

-Tak, teraz ma to sens. Nigdy mi o czymś takim nie mówił!!!

-No to teraz wiesz, a poza tym mam                           

  dla ciebie dobrą nowinę!                                                                      

Mohatu spojrzał na nią pytająco.                                              

-No to teraz wiesz, a poza tym mam dla ciebie dobrą nowinę!                          

  Mohatu spojrzał na nią pytająco.                                                         

-Jestem w ciąży!!!-
oznajmiła to z radością                                                   

-Naprawdę? 

-Tak

-To wspaniale!!! Jak się cieszę!  Ale jesteś pewna?

-My lwice wiemy najlepiej- i odeszła

***

 Stado już spało, lecz nie Mohatu. Stał na Lwiej Skale i wypatrując Fabiego w gwiazdach nagle. Chmury zaczęły się kłębić a noc stała się jeszcze ciemniejsza, a Mohatu usłyszał znów głos jak grzmot: silny, potężny ale łagodny

- Mohatu, Mohatu... Zawsze będę z tobą, nie bój się, nie opuszczę cię...

-A-aale

-Ja zawsze ci pomogę... zawsze i inni królowie przyjdą ci z pomocą

-Czemu mi nigdy o tym nie mówiłeś

-Sam dobrze wiedziałeś... To jest w twojej podświadomości lecz tego nie mogłeś uwolnić... Jestem z tobą 

-Tak, wiem dzięki ci ojcze uwolniłeś to we mnie...

-Pamiętaj, pamiętaj-mówił wolno- jestem przy tobie w twoim sercu...-i zaczął powoli znikać

-Stój nie opuszczaj mnie, czekaj...- i zaczął pędzić za chmurami...

-Zawsze, będę przy tobie, pamiętaj- głos zaczął rozpływać się wśród sawanny-pamiętaj...