Post nr. 7

Na Lwiej Ziemi nie brakowało pociech. Księżniczki już były na tyle duże, że same chodziły, już powoli zaczęły mówić, a podczas prezentacji lwiczek, Isha i Chestor zostali obdarowani lwiczką, którą nazwali Uzuri oprócz tego Medze i Sarze urodził się syn Natu.

Po śniadaniu Mohatu i Zauditu wyszli na Lwią Skałę usiąść by obserwować czy wszystko na sawannie jest w porządku, nagle przybiegły Uru i Izuaru.

-Mamo, tato możemy iść się pobawić?- i uśmiechnęły się niewinnie

Królewska para spojrzała na siebie.

-Ale one rosną- powiedziała Zauditu

-Rosną jak na drożdżach. He, he- zaśmiał się król

-Możemy iść? Prosimy- nalegały lwiczki

-A gdzie wam tak śpieszno?- zapytała królowa

-No... pobawić się z Elanną i odwiedzimy Uzuri... - wymieniał Izuaru

-Dobrze, dobrze jak chcecie to idźcie, lecz pamiętajcie by nie odchodzić dalej niż do wodopoju, a i nie pływajcie, bo tam jest głęboko...-ostrzegał ojciec

Księżniczki już to słyszały tysiąc razy i by się nie nudzić Uru nadęła ogon siosty

-Uru, au... Rrrrr- i rzuciła się na brązową

-Dziewczynki, słuchajcie ojca nie daj Bóg by się wam coś stało...-mówiła nieco zła królowa

-Yhm- przytaknęły- to możemy już iść?

-Niech król im pozwoli- wtrąciła Lily-Będę je mieć na oku

- No, dobrze, dobrze idźcie już-mówił Mohatu

-Jej-krzyknęły razem

Lwiczki pobiegły do Elanny, która siedziała obok swej matki Alfy. Oraz Ishy, która myła właśnie Uzuri.

-Cześć- powiedziała Uru

-Czołem- krzyknęła Izuaru

-Cześć- opowiedziała im Elanna

-Sest- wysepleniła mała Uzuri, którą właśnie przestała myć matka.
Isha wstała i położyła córkę na ziemi

- Co dziś robimy?- zapytała starsza o kilka tygodni Elanna

- Przejdziemy się do wąwozu?- zaproponowała Izuaru

- Super pomysł...- odrzekłą Uru po czym zwóciła się do matki Uzuri- czy możemy wziąć ze sobą Uzuri? Prosimy!

-No dobrze tylko uważajcie na nią...- zgodziła się Isha

-Elanna, pilnuj jej jak własnej siostry- pouczała swą córkę Alfa

-Tak, mamo...

-Tylko nie spóźnijcie się na kolację tak jak ostatnio

-Tak, tak- opowiedziały wszystkie chórem.

Uzuri co dopiero nauczyła się chodzić, lecz jeszcze nie biega zbyt szybko tak jak jej koleżanki, ale najbardziej dokazywała podczas zabaw w wąwozie. Lecz szybko się to znudziło lwiczką i Elanna powiedziała:

-Ej wiecie, że nie dawno pani Sarze i panu Medze urodził się syn... ciekawe jak go nazwali.

-Ja nie wiem- pokręciła głową Uru

-Ja tym bardziej-  oznajmiła Izuaru - A ty wiesz Uzuri?

-Chiba ma na ime Natu

-No to jak Natu podrośnie to się z nim też będziemy bawić- powiedział Elanna

-Chodźmy nad wodopój- wykrzyknęła Uru

-Ale tata...- Izuaru nie dokończyła bo siostra szybko jej wtrąciła

-Ale chce mi się pić

-Mi tez

- I mi także, jestem zmęczona po zabawie w berka...

Czwórka młodych lwic udała się nad wodopój. I z dala w wysokiej trawie zauważyły nieznajome dwa lwy. Jeden dorosły, a drugi najprawdopodobnie jego syn. Koleżanki rozmawiały i śmiały się po drodze do wody...

-A kto to?- zapytała się mała Uzuri

-Ja też ich nie znam- mówiła Uru

-Nie widziałam ich w stadzie...- mówiła Elanna

-Chodźmy się schować za ten głaz, bo mogą być to intruzi...

-To tu śią jaciś intruzi?

-Tak Uzuri- odpowiedział jej Uru

Lwiczki schowały się za głaz tak jak zaproponowała Izuaru i zaczęły podsłuchiwać lwy...

-Widzisz Ahadi to bedzie wszystko nasze- mówił lew do syna

-Ale tu mieszka ktoś inny, jest inny król

-Zabijemy go...

-Co?

-Tak... Ja będę władcą, a potem ty

-O... A co z hienami...

-Dziś wygnam Sidę i jej stado na Cmętarzysko Słoni?

-Gdzie to jest

-Daleko od naszej ziemi...

-Aha... Tato to jak ty będziesz już królem to my tu zamieszkamy?

-Tak, to będzie nasz dom...

Małe lwice wszystko dokładnie słuchały

-Musimy zawiadomić o tym całemu  stadzie- mówiła z przerażeniem Elanna

-Będzie wojna trzeba zawiadomić o tym naszego tatę Uru

-Tak, tak... Wracajmy do domu...
Gdy lwiczki odeszły Ahadi jeszcze zapytał Elosa
-A co to była za lwica, którą zabiłeś przy granicy-pytał lewek
-To... yyy... to była jakaś lwica z ich stada. Nie wiem kto to! Chodź już trzeba iść spać- powiedział Elos

Słońce było już nisko... Akurat lwice upolowały zebrę... Król właśnie już się najadł i usiadł na kamieniach...

-Tato, tato...- wołały siostry

-Co się stało- mówił rozbawiony Mohatu

- Intruzi, będzie wojna, chcą się nas pozbyć- mówiła zdyszana Uru

-Co?

-Tak, tak wsystko słysałysmy- co dopiero przybiegła Uzuri

-"Elos?"- myślał król- "Co on znów szykuje?"

-Dziewczynki zjedźcie kolacje i idźcie spać...- mówił król

-Ale...

-Nie ma "ale" kolacja i do jaskini...- później zwrócił się do Lili- czy Zauditu jest już?- Królowa długo niie wracała ze spaceru i Mohatu zaczynał się martwić.
-Nie...
-Jeśli do mojego powrotu nie wróci, to leć jej szukać.
-Rozkaz-krzyknęła majordonuska

Gdy stado  szykowało się spać Mohatu zawołał najśilniejszego samca Tasabiego i  poszedł z nim zza wodopój... Słońce dopiero zachodziło... Wiedział, że samemu po sawannie podczas zmierzchu chodzić nie wolno bo jest niebezpiecznie...

-Jeżeli dojdzie do walki pamiętaj walcz w raz z nami za twą wolność...- Mohatu wiedział, że Tasabi jest siliny lecz trzeba było mu przemówić do rozumu, by walczył camym sobą, całym swym sercem więc dlatego wziął go na rozmowę na osobności- i za wolność stada...- nagle zobaczył przed sobą innego lwa był to Elos...

-Proszę, proszę, a kto tu się pałęta po mojej ziemi na wieczór?

Mohatu nie zauważył, że był tak daleko granicy...

-Zwróć mi tron?- nawracał Elos

-Co?- Wtrącił Tasabi- Jak śmiesz...- i rzucił się na króla zła

-Zostaw go- powiedział z groźbą w głosie Mohatu- nie jest tego wart...

-Jestem wart więcej niż ty...- obrażał go Elos

- O co ci chodzi? Już dość tego, odpuść,

-Ja nigdy nie odpuszczę...  Jutro o świcie walka... o tron

- To ci się nie uda- wtrącił Tasabi

-Po co tyle nienawiści?- uspakajał go król

-Masz wybór ustąpisz mi tronu i odejdziesz z Lwiej Ziemi czy walczymy jutro o świcie he, he, he- mówił Elos- masz czas do jutra... he, he, he- śmiał się odchodząc...

________________________________________

ZAWIESZAM BLOGA!!!

Zawieszam bloga na 5 dni z powodu, że miało być 5 komentarzy pod ostatnim postem a są tylko 4, a poza tym dałam na to 3 dni więc powinno wystarczyć. A poza tym zawieszam bloga z powodów własnych czyli, że nie chcę ciągle siedzieć przed laptopem i pisać o Królu Lwie lecz np. poczytać książkę, wyjść na wieś z koleżankami itp.  Możliwe, że zawieszę bloga do niedzieli w przyszłym tygodniu lub chociaż na 1 tydzień więc bądźcie przygotowani na wszytko...

Pozdrawiam Bika 

Post nr. 6

Słońce było już nad horyzontem. Mohatu i Zauditu wstali i zamierzali pójść do Rafikiego ustalić dzień ceremonii prezentacyjnej. Uru i Izuaru pozostały pod opieką Diany i Alexa. Diana i Alex byli starszą parą lecz jeszcze nie mieli młodych, więc bardzo chętnie podęli się pilnowania księżniczek. Para królewska wyruszyła. Doga była bardzo długa. Słońce było już wysoko i gdy przeszli już ponad połowę Mohatu usiadł.     

-Co jest?- zapytała Zauditu

- Nie nic...

-Jak nic? Przecież widzę, że coś cię trapi!

-Boję się o Uru i Izuaru.

-Dlaczego przecież są pod dobrą opieką. Alex i Diana się dobrze nimi zajmą. No chodź!!!

-Ale jeśli Elos je porwie?

-Po pierwsze Elos nie wie, że się urodziły,-zaczęła wymieniać- a po drugie jest słaby, a po trzecie jakby przyszedł na Lwią Ziemię to stado ciągle pilnuje krainy, a lwiczki są pilnowane jak oka w głowie, a... po czwa... mam jeszcze wymieniać?!

-Nie... Masz rację są pod dobrą opieką.

-No to chodź... Na co czekasz musimy wrócić przed zachodem słońca na kolację, a poza tym Alfie może się skończyć mleko ma trzy młode do wykarmienia. Nasze oraz Elannę...

-Tak, tak już idę...

A Zauditu tylko przewróciła oczami. Gdy doszli do baobabu zaczęli wołać czy mogą wejść. Rafiki ich serdecznie zaprosił, a para królewska wdrapała się na drzewo. Rafiki jak zwykle zapytał co ich tu sprowadza.

-Urodziły nam się dwie lwiczki i chcielibyśmy wiedzieć kiedy jest możliwa ceremonia prezentacyjna-Tłumaczył Mohatu

-O!!! To cudownie... Są zdrowe?-Wypytywał Rafiki

-Zdrowe jak ryby- mówiła Zaudity

-Wspaniale, a ile mają tygodni?

-Dokładnie to 18 dni- odpowiedziała królowa

-Dobrze... To ceremonia może się odbyć na dwa lub trzy dni.

-Zależy nam na jak najszybszym terminie więc po jutrze będzie najlepiej pasować- mówił król- prawda kochanie?

-Tak, tak- przytaknęła lwica

-Ceremonia będzie wyglądać tak: -tłumaczył mandryl- Ja przyjdę. Ochrzczę je w jaskini, odmówię błogosławieństwo dla małych, dla was oraz, dla całej Lwiej Ziemi, by jedna z nich sprawowała dobre rządy. Która będzie następczynią tronu- zapytał z nienacka

-yy... Nad tym jeszcze się nie zastanawialiśmy z Zauditu

-Aha dobrze to zrobimy tak- mruczał pod nosem szaman- A  potem po odmówieniu błogosławieństwa pokażę je poddanym na Lwiej Skale one oddadzą pokłon księżniczką i na tym zakończy się ceremonia. Może być?

-Pewnie- opowiedzieli obaj rodzice - bądź zdrów! My się już musimy zbierać

-Do zobaczenia

***

Dwa dni później gdy słońce wschodziło nad sawanną. Wszystkie zwierzęta od maleńkiej mrówki po wielkiego słonia zaczęły  schodzić się pod Lwią Ziemią. Lily zwołała wszyskie zwierzęta mieszkające na Lwiej Ziemi, a dumny król Mohatu stał na swym tronie patrząc na tłum poddanych. Podziękował Lily za wykonanie rozkazu. I zaczął niecierpliwie wyglądać Rafikiego.

Zauditu była w jaskini wraz z stadem i myła Uru i Izuaru. W tym samym momencie Rafiki właśnie wszedł na Lwią Skałę przywitać się z królem.

-Pierwsza ceremonia... Pewnie jesteś zdenerwowany- szeptał cicho Mohatu do mandryla i uśmiechnął się miło

-Nawet nie wiesz jak bardzo - odwzajemił uśmiech.

Poszli razem do jaskini. Rafiki namaścił czółka lwiczek miąszem z owocu. Strasznie ręce mu drgały.

-Nie denerwuj się. - uspakajała go Zauditu

Rafiki omówił błogosławieństwo. Wziął księżniczki w ramiona. Wyszedł z jaskini i podniósł je wysko, wysko, by każde zwierze widziało potomków pary królewskiej. Światło przebiło się przez chmury i duch króla Fabiego uśmiechnął się do nich. Lwiczki patrzyły na wszystko nie rozumiejąc o co chodzi. A Mohatu i Zauditu siedzieli za Rafikim razem przytuleni, dumni ze swych córek oraz z samego Rafikiego, że dał sobie radę.

______________________________________________________________

KOMUNIKAT

Jeżeli pod tą notką przez 3 dni nie będzie minimum 5 komentarzy muszę zawiesić bloga na 5 dni!!!

Pozdrowienia dla stałych "komentarzystów" Wiki48 i Kane :) Bez was bym już o wiele wcześniej zawiesiłąbym tego bloga!!!

Bika







Post nr. 5

Gdy zwycięskie stado wracało na Lwią Ziemię Isha podbiegła do Mohatu i zawiadomiła go, że Zauditu przed chwilą urodziła. Król szybko przybiegł do jaskini, w której leżała jego żona z dwójką lwiątek oraz Alfa z Elanną. Jedno lwiątko Zauditu było nieco złote,a drugie było brązowe ja król.

-Oba to samce?-Zapytał Mohatu

-Nie to są dwie samiczki.

-To pięknie! Jak je nazwiemy?

-Jestem zbyt zmęczona by o tym myśleć. Jutro. Wykarmię je i się prześpię. Jutro Mohatu... Dobrze? Jestem zbyt wkończona. Urodzenie bliźniąt jest bardzo ciężkie...

-Dobrze, dobrze jutro- uśmiechnął się do niej Mohatu

Mohatu był bardzo szczęśliwy z narodzin dwóch bliźniaczek. Przez całą noc nie zmrużył oka mimo to, że był bardzo wycieńczony po walce. W połowie nocy Zauditu przebudziła się by znów nakarmić lwiątka. Przez to całe zamieszanie zapomniał, że jej mąż wrócił właśnie z walki o władzę i szeptem zapytała

-Mohatu... Jak wam poszło? Elos nie żyje?

-Nie... - mówił nieco rozbawiony - poddał się. Nie mógł znieść napięcia tego że on i hieny przegrywają. Jednak obiecał, że to jeszcze nie koniec.

-A to właśnie on zatkał wodopój?

-Tak!- mówił przez zaciśnięte zęby król

-Przyznał się?- dopytywała się ciągle Zauditu?

-Pytał się czy wody nam starczyło

-Aha. Dobra to ja je nakarmię. Przez jakiś czas będziemy mieć noce nie przespane...

-To nie problem- uśmiechnął się i spojrzał na maluchy- żaden problem

Rano Zauditu i Mohatu wyszli przed jaskinię i zaczęli myśleć jak nazwać lwiątka.

-Zacznijmy od złotej- zaproponował Mohatu

-Hmmm... Może Tina- zastanowiła się królowa

- Ja mam inne Lira lub Izuaru

-O... Izuaru jest wspaniałe dla księżniczki, a brązową nazwiemy...- zamyśliła się na chwilę

-Uru- krzyknęli razem

***

A tym czasem na Złej Ziemi stado hien oraz złych lwów pokłóciło się z hienami ponieważ wspólna walka miała im zapewnić zwycięstwo nad Mohatu, ale w tym samym czasie co Zaudity, Elsa urodziła złotego samczyka.

-Jak go nazwiemy-zapytała Elsa swego męża  Elosa

-Obojętnie ważne by było królewskie. To on obejmie władzę w przyszłości nad Lwią Ziemią

- Ty tylko o tym...- Elasa była już znudzona ciągłymi planami męża, choć także chciała pozbyć się Mohatu i jego stada

- Niech będzie np.... yyy A... hmm... Ahos. Pasuje?- powiedział obojętnie Elos

- Nie, Ahadi lepsze

-Ahos bardziej dostojne

-Ahadi

-Ahos

-Ahadi

-Ahos- a lwiątko tylko patrzyło jak jego rodzice się wykłócają 

-Ahadi

-Niech ci będzie, ale to nie imię dla króla- po kilku minutach zgodził się 

-Przestań Ahadi jest ładne i nie ty musisz ciągle wybierać imiona naszym dziecią. "Nie bo takie jest głupie, nie bo to nie jest  królewskie"- zaczęła wymieniać Elsa- a poza tym gdzie ten dostatek?! Co mi obiecywałeś

-A... zamknij się- i odszedł

Post nr. 4

Po zatkanym otworze w wodopoju stado z Lwiej Ziemi sądziło, że to koniec niemiłych niespodzianek, a dzień zapowiadał się bardzo spokojnie. Zauditu miała za kilka dni urodzić, a w stadzie urodziło się młode lwiątko. Alfie oraz Nerowi urodziła się piękna lwiczka o jasnym futerku.

-Jak ją nazwiemy?- Zapytała Alfa

-Hm... jeszcze się nad tym nie zastanawiałem. Ale jednak trzeba wybrać jej jakieś imię... - rzekł Nero

-Mmm... może Emma

-Nie... Jest takie dziwne... Może nazwiemy ją tak jak twoja prababka o której Ci matka zawsze opowiadała to była lwica z przyszłością... Jak ona miała na imię?-Zapomniał Nero

-Elenna- Opowiedziała Alfa

-Może trochę zmienimy na Elanna?

-Super imię. No mała będziesz mieć na imię Elanna- zwróciła się do lwiczki śpiącej w łapach Alfy

Po chwili przyszła Isha. Alfa była jej najlepszą przyjaciółką...

-Alfa?-Zawołała- O, a kto to? kto dołączył do naszego stada?! Jaka cudna! Jak ją nazwaliście?

-Elanna

-Śliczne imię! Coś Ci powiem

-Co?- zapytała nieco zdziwiona Alfa

-Jestem w ciąży!

-Tak? To super nasza Elanna będzie mieć towarzystwo!

-Nie wiesz że królowa też jest w ciąży?

- Nie wiedziałam?!

Po chwili dosłyszała to Zauditu i podeszła do lwic.

-O czym rozmawiacie?

-A tak sobie! Isha z Chestorem też będą mieć młode!-opowiedziała Alfa

- O to ekstra. Jak ją nazwałaś- wskazała łbem na młode

-Elanna

-Pięknie

Słońce było już wysoko nad sawanną. Inne lwice szły na polowanie. Upatrzyły wielką żyrafę, lecz same nie mogły sobie z nią poradzić więc wraz z lwami po kilku godzinach ciężkiej pracy mogli zasiąść do wielkiej uczty, która spokojnie starczyłaby jeszcze na następny dzień. A tym czasem wygnańcy zaczęli szykować się do ataku Elos i Sida trenowali od kilku dni swoje stada, by zwyciężyć. Słońce zaczęło zachodzić. Sawanna szykowała się powoli do snu. Tylko majordonuska Lily na jak co wieczór leciała sprawdzić czy wszystko jest w jak najlepszym porządku. Leciała,leciała, aż przy granicy zobaczyła kroczące wyrzutki.

-Zawiadom tego waszego królcia- mówił Elos do Lily- że to koniec jego panowania.

I rozległ się głuchy śmiech hien i lwów. Lily czym prędzej poleciał na Lwią Skałę powiadomić Mohatu, że wyrzutki idą na atak przeciwko Lwiej Ziemi. Król zebrał lwice, które nie były w ciąży lub nie opiekowały  się dziećmi.A stada spotkały się w samym sercu sawanny

-No, no, no jakie stado... Tylko szkoda, że jest słabsze od naszego.- nabijał się Elos

-Po co tu przyszedłeś?- zapytał spokojnie Mhatu

-By ciebie i twoje stado zniszczyć, a poza tym czy wody wam starczy? Ha, ha, ha

-A więc to wy?-powiedział cicho Mohatu

-A któż by inny? Hm?

I rozpoczęła się ostra walka. Złe stado wraz z hienami łatwo odnosiło zwycięstwo. Mohatu przestał wierzyć, że wygra. Dopóki nie przypomniał sobie słów jego ojca tamtej nocy "Zawsze będę z tobą, nie bój się, nie opuszczę cię" powtarzał sobie te słowa i to mu dodało siły. Nagle uderzył mocno łapą Elosa, a on się przewrócił. Elos był bardzo Słaby. Mohatu dopadł go.
-Poddaję się- powiedział zrezygnowany Elos
-Odejdź stąd I nie wracaj już nigdy więcej.-mówił groźnie Mohatu
-Dobrze zrobię co zechcesz tylko to jeszcze nie koniec. he, he, he-następnie zwrócił się do swego stada i do stada Sidy-chodźcie. Idziemy stąd-  zwrócił się do Mohatu- Jeszcze tu wrócę...